سي دليل؛ چرا سياستِ ما عموماً با عصبانيت همراه بوده است؟

1. زيرا ما متحد قابل اعتمادي در جهان نداريم؛

2. زيرا كمي زندگي نامه مي خوانيم؛

3. چون خريدار دارد.

4- زيرا ما نياز فوري براي تربيت داريم.

5- زيرا ما از هيجان بيش از سكوت و آرامش لذت مي بريم.

6. زيرا رسانه ها موضوع را پيدا مي كنند.

7. زيرا تفاوت كمي بين كشورها مشاهده نمي كنيم.

8. از آنجا كه ما به طور كلي درك يك نقص را در نظر مي گيريم.

9. زيرا ما توافقنامه را به سازش تبديل كرديم.

10- زيرا سكوت در ناخودآگاه خود را نقطه ضعف مي دانيم؛

11- چون حوصله استدلال نداريم.

12- چون به يك فرد آرام و گزينش مي گوييم كه مشكلي دارد.

13- زيرا به جاي دوست و شريك به سراغ دانشجو مي رويم.

14. زيرا رسانه جريان اصلي به دليل محتواي احساسي خود شناخته شده است.

15. زيرا سيستم رفتاري ما تعاملي تر است.

16. زيرا تعريف ما از حاكميت سياسي تا حد زيادي غيراقتصادي است.

17. زيرا حماسه در ناخودآگاه ما از حقيقت شگفت انگيزتر است.

18. از آنجا كه ما بيان جدال ضعف را يك شكست مي دانيم.

19. زيرا ما قرائت خود از مسائل را تنها قرائت مي دانيم.

20- زيرا شخصي را كه فرياد مي زند براي حرف زدن درست مي دانيم.

21. زيرا ما براي 30 سال آينده برنامه ريزي نمي كنيم.

22- زيرا تعريف ما از حاكميت ملي به انزوا نزديك مي شود.

23. زيرا وقتي شخصي عصباني مي شود ، احساس مي كنيم كه به او ظلم شده است.

24. زيرا ما ياد نگرفتيم كه به اشتراك بگذاريم.

25. زيرا ما به مدرك مداوم خود نياز داريم؛

26. زيرا ما در سياست به دنبال صداقت هستيم ، اما آن را پيدا نمي كنيم.

27. زيرا ما در نظر نمي گيريم كه اساس قدرت توليد ناخالص ملي باشد.

28. زيرا ما به طور كلي تاريخچه چهار قرن سرمايه داري را نخوانده ايم.

29. زيرا انتقاد از خود هيچ مخزن مهمي در ناخودآگاه ما ندارد؛

30. زيرا ما دقيقاً نمي دانيم چگونه مي توان از طريق بحث مسائل را حل كرد.